یکی از داروهای اولیه ای که برای دور نگه داشتن مادیان از گرما، یا سرکوب یا کنترل چرخه فحلی استفاده می شود، آلترنوژست است. این به صورت خوراکی تجویز می شود و به عنوان یک ابزار موثر برای مدیریت چرخه تولید مثل مادیان عمل می کند.
آلترنوژست با اتصال به گیرنده های پروژسترون در بدن عمل می کند و اثرات مشابه پروژسترون را اعمال می کند. از نوسانات طبیعی هورمون ها که در چرخه فحلی رخ می دهد جلوگیری می کند و در نتیجه شروع گرما را مهار می کند و حالت آنستروس را حفظ می کند (نه در گرما). آلترنوژست با ارائه یک محیط ثابت برای پروژستاسیون، به طور موثر علائم رفتاری گرمای مادیان را سرکوب می کند و امکان مدیریت تولید مثل را فراهم می کند.
تجویز آلترنوژست برای سرکوب فحلی معمولاً در طی مراحل خاصی از چرخه مادیان آغاز می شود و طبق دستور دامپزشک برای یک دوره تعیین شده ادامه می یابد. مدت زمان درمان می تواند بسته به نتیجه مورد نظر، برنامه های پرورش، و پاسخ مادیان فردی متفاوت باشد.
توجه به این نکته ضروری است که آلترنوژست فقط باید تحت راهنمایی و تجویز دامپزشک استفاده شود. آنها دوز مناسب و مدت درمان را بر اساس نیازها و شرایط خاص مادیان تعیین می کنند. نظارت و پیگیری منظم با دامپزشک برای اطمینان از اثربخشی دارو و رفع هرگونه عوارض جانبی یا نگرانی بالقوه بسیار مهم است.
به غیر از آلترنوژست، سایر داروها یا درمان ها نیز ممکن است برای مدیریت چرخه حرارتی مادیان استفاده شود. آگونیست های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH)، مانند دسلورلین، می توانند برای القای سرکوب موقت فحلی تجویز شوند. این داروها با مهار ترشح هورمون های تولید مثلی عمل می کنند و به طور موقت رفتار گرمایی مادیان را سرکوب می کنند. با این حال، اثرات آنها برگشت پذیر است و مادیان پس از قطع درمان به چرخه طبیعی فحلی خود باز می گردد.
علاوه بر این، روش‌های جراحی مانند اواریکتومی (برداشتن تخمدان‌ها) یا جابجایی اویدوکتال (تغییر موقعیت لوله‌های تخمک) را می‌توان در موارد شدید که سرکوب دائمی رفتار گرمایی مورد نظر است، انجام داد. این روش‌ها معمولاً برای شرایط پزشکی خاص یا شرایطی که سایر گزینه‌های مدیریتی تمام شده‌اند، رزرو می‌شوند.
مشورت با دامپزشک برای تعیین مناسب ترین رویکرد برای مدیریت چرخه حرارتی مادیان بر اساس شرایط و اهداف فردی ضروری است. دامپزشک عواملی مانند سلامت مادیان، تاریخچه تولید مثل، برنامه های پرورش و هر گونه شرایط زمینه ای را برای تهیه یک برنامه درمانی مناسب در نظر می گیرد.