عملکرد فیزیولوژیکی تیموزین

1. القای مستمر مراحل مختلف تمایز و توسعه سلول های T 2 حفظ تعادل ایمنی و افزایش پاسخ سلول های T به آنتی ژن ها
بدین ترتیب توانایی بدن برای مقاومت در برابر بیماری ها بهبود می یابد
تیموس حاوی انواع مختلفی از هورمون ها است که به سه نوع طبقه بندی می شوند که به طور مشترک بلوغ و تمایز سلول های T را القا می کنند. تیموپپتید بیش از 20 سال است که از نظر بالینی در چین استفاده می شود. در گذشته، به دلیل روش‌های آماده‌سازی متناقض و کنترل کیفی آماده‌سازی‌های مختلف، مشاهده بالینی استاندارد نبود و تعیین اثربخشی آن مشکل بود. ماده اصلی فعال تیموزین تیموزین است که از 28 اسید آمینه 1(T 1) تشکیل شده است در حال حاضر محصولات سنتز شیمیایی وجود دارد.
مکانیسم درمانی
تیموپپتیدها با فعالیت های بیولوژیکی متنوع عمدتاً تمایز و بلوغ سلول های T را القا می کنند، تولید سیتوکین را افزایش می دهند و پاسخ آنتی بادی سلول های B را افزایش می دهند.
آزمایشات بالینی
نتایج درمان زودهنگام برای چند مورد نشان داد که بهبود وضعیت و تبدیل HBeAg منفی بیشتر از گروه کنترل بود. همه کارآزمایی‌های بالینی قابل تحمل بودند و هیچ واکنش جانبی قابل‌توجهی یافت نشد.
دوز و اثربخشی
استفاده از T 1,1.6 میلی گرم یا 900 میکروگرم بر متر مربع، 2 بار در هفته برای مجموع 6 ماه توصیه می شود.
(1) اثر تاخیری: در پایان درمان میزان اثر 1 بسیار کم است، نه خیلی بیشتر از گروه کنترل. با این حال، تعداد موارد با اثرات کامل در طول مشاهده پیگیری به تدریج افزایش یافت. سریع T مهار مستقیم ویروس و کاهش سطح سرمی ویروس نتیجه تنظیم ایمنی آن است. T 1 ممکن است عملکرد سلول Th خاص ویروس را با ترشح IFN، IL{4}} و TNF Induce CTL فعال کند. اثر تاخیری نشان داد که در اکثر موارد، قبل از پاکسازی ویروس، هیچ افزایشی در ALT وجود نداشت (پاکسازی ویروس از طریق سلول‌های غیر آسیب‌رسان سیتوکین). چند مورد ممکن است اثر کشنده CTL باشد.
(2) میزان تأثیر کامل: هپاتیت B مزمن تحت درمان با T به تنهایی میزان تأثیر درمان ممکن است زیاد نباشد، به طور کلی 15 درصد بیشتر از گروه کنترل است. آزمایشات بالینی درمان ترکیبی با داروهای ضد ویروسی در حال انجام است.
(3) بافت شناسی کبد: در گروه اثر مستمر، بررسی های زوجی بافت زنده کبد قبل و بعد از درمان پیشرفت قابل توجهی را نشان داد.